طنز در قصه های هوشنگ مرادی کرمانی

طنز یکی از عناصر برجسته و تأثیرگذار در آثار هوشنگ مرادی کرمانی است. قصه های هوشنگ مرادی کرمانی چون میوه های شیرین و آبداری هستند که از درختی با ریشه های تنیده در تلخ ترین خاکها، منجمد اما تفتیده، طوفانی و غبارآلود، که رد پای کودکی مرادی، همچنان بر آنها برملاست، به بار نشسته اند. مرادی، خالق چنین محصولی است. البته هر چه در چنین سرزمینی نروید، خیال می رود اگر خودت باغبانش باشی!

سال 1381 که با مرادی کرمانی به خانه ی مادری اش در شهداد رفتیم، (که در مالکیت حسن افتخاری بود و هست) چشمش که به نخل ها افتاد، به تک تک آنها دست کشید و گفت؛ روزی مادرم به این نخل ها دست کشیده است، و زار زار گریست.آن روز هوشنگ 58 ساله شده بود هوشنگ یکی دوساله و در حسرت مادر، می گریست.

این صحنه را مقایسه کنید با قصه های مجید، مربای شیرین، مهمان مامان و ...که با قلمی طنزآمیز و هوشمندانه، نگاشته شده اند و خنده ای متفکرانه را بر لبان خواننده می نشاند.

مرادی فرزند نخل و سرو است، در هنرمندی مرادی همین بس که داشتن کودکی و نوجوانی و حتی دوران جنینی تلخ و دردناک، با مایه گرفتن از این دوران و نه فراموش کردن و نفرین کردن آن، آثاری می آفریند که در آنها، نوجوان قصه ها، خلاقانه، پرتلاش و امیدوارانه، تسلیم مشکلات نمی شود ، مبارزه می کند و قد می کشد، آنگونه که امروز بر قله ی ادبیات کودک و نوجوان جهان ایستاده است......

....

http://kermanemrooz.com/2020/page-4.htm

منبع: برگرفته از روزنامه ی کرمان امروز