به رفتار خود فكر كنيم

در يك مجموعه شهري هرچند كوچك ، ديدگاه هاي متفاوت وجود دارد اما شهريپيشرفت دارد كه با انتقال ديدگاه هاي متفاوت بصورت قانونمند و در جلسات كاربردي ،با دلسوزي و دور از دشمني و تنش ، گام به گام و با درجه بندي طرح ها ، شهر خود راآباد كنند.

اما اگر هدف ما آباداني و پيشرفت شهداد است و شخصي بعنوان شهردار يابخشدار و در هر پست و مقام (شهدادي- غير شهدادي) قصد دارد اقداماتي مفيد را انجامدهد ، پس چرا بايد با ديد قبيله اي و خطي به وي نگاه كرده و با انتقال اين حس بهنيروهاي مرتبط با وي ، سعي كنيم برنامه هاي وي را ضعيف جلوه كرده و با تخريب وي الگوهاي رفتاري خود را پيش ببريم

سوال اين است آيا با اينرفتار عاقبت شهداد بهتر مي شود يا بدتر؟

آيا اشخاصي كه كارايي لازم را دارند با اين شرايط خاص، حاضر مي شودقبول مسئوليت كند؟

شايد طرح شما امسال انجام نشود اما اگر واقع بين باشيم طرحي ضروري ترانجام مي شود

من و شما ، قصد داريم شهر را بسازيم يا نشان دهيم چقدر قدرت داريم؟

بيايد به رفتار خود فكركنيم ، روزگاري بايد در محضر خدا پاسخگو باشيم