بارها گفته ام و بار دگر می گویم که من گمشده این ره نه به خود می پویم

سلام به تک تک مردم عزیز شهداد! دوستان عزیزم خانم قاصدی، آقای دادگری، آقای شادمانی، آقای شاهرخی و آقای رمضانزاده می دانم شما برای حضور در شورای شهرمون شهداد، لایق تر و توانمندتر از من بودید و هستید. حلاوت این پیروزی بدون حضور شما دوستان با شادی قلبی من همراه نیست! هر چند که تک تک شما رو پیروز این رقابت می دانم و به وجود تان افتخار می کنم! شمایی که بدون کوچکترین تخریب همراه و پشتیبان من بودید!آقای مومنی، آقای باقری و آقای وجه الدینی به شما هم برای حضورتون در شورا تبریک می گم و امیدوارم یک تیم همدل و یکرنگ با هم تشکیل بدیم

دوستان خوبم

آقای عبداللهی ، آقای غلامی، آقای جعفری، آقای پورحسینی، آقای مومن زاده، آقای کریمی، آقای حسینی، آقای حسین جهانجو، محمد آقای جهانجو، آقا مصطفی، آقای دروگر، آقای نظری، آقای هاشمی، آقای پورهاشمی، آقای شجاعی، آقای امیری، آقای شیرمحمدی، آقای رضا مومن زاده،آقای حسین تقی زاده، آقای انصاری فر، آقای شعبانی، آقا و خانم هادیزاده،آقای دژالون، آقای پورهاشمی، آقای باقرپور، خاله هاجر عزیزم و تمامی مردم عزیز شهداد، چگونه می توانم از شما تشکر کنم! از این همه محبتی که نسبت به من ابراز داشتید؟ به واقع حس می کنم فرزند شهداد هستم و از حسن ظن شما نسبت به خودم کمال تشکر رو دارم

آقای عباس تقی زاده، شما که چون شمع برای شهرتون شهداد می سوزید! شما که همیشه بزرگترین حامی شهداد بوده اید، شما که تریبونی برای شهداد در هر عرصه ایجاد کرده اید، از لطف شما که من رو قابل اعتماد دونستید چگونه تشکر کنم؟ واژه ای پیدا نمی کنم به جز این ابیات از حضرت حافظ:

مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست که به پیمان شکنی شهره شدم روز الست!

من همان دم که وضو ساختم از چشمه عشق چارتکبیر زدم یکسره بر هر چه که هست!

حافظ از دولت عشق تو سلیمانی شد یعنی از وصل تواش، نیست بجز باد بدست!