ترانه های کوهبنانی، به همت آقای محمود جعفری کوهبنانی

دلم می خواد که من شیدا بگردم

چو ماهی بر لب دریا بگردم

پلنگ در کوه و آهو در بیابون

همه جفتند و من تنها بگردم

نمیخوم من تو رو میرم ربابه

جهالم من مگر پیرم ربابه

اگر تو نون بشی تو سفره من

نمیخوم من تو رو سیرم ربابه

سرم درد می کنه نالش به نالش

چطو بی تو گذارم سر به بالش

اگر دونم تو رو به مو نمیدن

خودم زنده گذارم روی آتش

میون خونه مون دریاچه آبی

دل ما هم نمی گیره قراری

الهی بر بیفتند مردم بد

که حرفاشون نداره اعتباری

چراغ دینشب امشب کجایی

نهادی بر دلم داغ جایی

چراغ دینشب صد شعله می داد

چرا امشب نمیده روشنایی

بنال بلبل که تا منم بنالم

که تو از عشق گل من از عشق یارم

تو از عشق گل سه ماه و ده روز

منم فکر دلارومم شب و روز

سر کوه بلند دیگی به باره

برنج می جوشه و دل بی قراره

برنج می جوشه با شیر میشون

تموم از من بریدن قوم و خویشون

نما شومی نماز من قضا شد

دو تا بلبل به چنگم بود رها شد

یکیش رفته به تخت پادشاهی

یکیش جاروکش امام رضا شد

الا دختر تو رو میخوم چی میگی

چرا به قومدون خود نمیگی

منم با قومدون خود بگفتم

منو به تو نمیدن تو چی میگی؟

شب عیده که عیدی می بَرن یار

صد و پنجاه شتر مروارید الوار

نویسم نامه ای بر گوشه بار

که دستم خالیه ای نازنین یار