خدایا مبارک است!

ای بستگان تن! به تماشای جان روید

کاخر رسول گفت: تماشا مبارک است!

هر برگ و هر درخت، رسولی است از عدم

یعنی که کشت های مصفا، مبارک است!

چون برگ و چون درخت بگفتند بی زبان

بی گوش بشنوید، که اینها مبارک است!

می آیدم به چشم همین لحظه نقش تو

والله خجسته آمد و حقا مبارک است!

نقشی که رنگ بست از این خاک، بی وفاست

نقشی که رنگ بست زبالا، مبارک است!

بر خاکیان، جمال بهاران خجسته است

بر ماهیان، طپیدن دریا مبارک است!

دل را مجال نیست که از شوق دم زند

جان سجده می کند که « خدایا مبارک است» !!!!

منبع:

دیوان شمس، مولانا