برای استاد قوامی مردی که دم مسیحایی دارد

شهدادنیوز-عباس تقی زاده

عصر دوشنبه گوشی تلفن همراهم زنگ خورد. روی صفحه که نگاه کردم دیدم استاد آیت الله سید صمصام الدین قوامی هستند. با این حجم گرفتاری ها واز همه مهم تر با این درجه بالای علمی و البته اخلاقی وتماس گرفته بودند تا از فعالیت وبلاگ شهدادنیوز بفررمایند.

حضرت آیت الله قوامی متواضعانه از فعالیت شهدادنیوز تشکر کردند و از درگاه پروردگاربرایم آرزوی توفیق نمودند.

همه می دانیم که تقدیر دیگران وبه عبارتی بهتر ُ دیدن کارشما توسط دیگران وواکنش نشان دادن نسبت به آن چه اندازه درادامه راه و زدودن خستگی ها موثر است حالا حضرت آیت الله قوامی از آدم تشکر کند چه می شود حال و هوای آدم.(حالایکی بگوید عباس تقی زاده تو کجا و آدم بودن کجا).حالا با اغماض گفتم.

ایشان واقعا دم مسیحایی دارند بماند که شاید درشهداد" پاددم "ایشان تولید شده و همینطور تکیه خضری ها نیمه کاره مانده است که اگر تشریف بیاورند و ندای نصرتشان رابلند نکنند و از سویی ماپاسخ نگوییم به همین حال خواهد ماند. استاد ما پای کاریم قدم رنجه فرمایید وتشریف بیاورید کارنیمه تمام را تمام کنید وبهتر است بگویم همه ما شهدادی ها بایددرکنارشما این کاررا تمام کنیم.این شده است آینه وبازتاب پراکندگی ما.

امتحان کنید، ما می خواهیم صدای مبارک خودتان رابشنویم گوشمان بازاست بازهم نباشد و شن محافظه کاری گرفته باشد بازش می کنیم.

به هرتقدیر حقیر وظیفه خود می داند از استاد دکتر قوامی تشکر ویژه داشته باشم ودستشان از همین راه دور می بوسم امید که توفیق تلمذ درمحضرشان دست دهاد.

ازسویی این نکته راهم عرض کنم چند هفته قبل مصاحبه ای از آیت الله حجتی کرمانی به دستم رسید توسط آقای کوشش داماد ایشان که زحمت کشیدند و متن را دراختیارم گذاشتند . ایشان درمصاحبه فرموده بودند که درابتدای مبارزه آیت الله سید خلیل قوام (پدراستاد سید صمصام الدین قوامی) ما را با اهداف واقعی مبارزه ضد طاغوت وماهیت اصلی حکومت طاغوت (شاهنشاهی) آشنا کرد. خواستم یادی کنم از پدر استاد که بدانیم شهداد ریشه های فرهنگی عمیقی دارد و ما نباید امروز دچار هویت های مبهم و دوگانه شویم ما نیاز نداریم از جایی و از کسی وام بگیریم ما به اندازه کافی غنی هستیم البته نظرم غرور بیجا ویا نرفتن دنبال یافته های جدید و شخصیت های شاخص و..نیست منظورم داشتن هویت و شخصیت پایه و پایداری است که باید مایه مباهات ما باشد. این نباشد که احساس کنیم خلع سلاح شده ایم بی ریشه ایم یک ظرف خالی فرهنگی هستیم که دیگران ان را هرطور خواستند پر کنند نه ماباید خود را و گرفت (دریافت)خود را از دیگران مدیریت کنیم . خدای ناکرده ما سطل زباله نیستیم که با هرچیزی پر شویم (خودم رامی گویم).ما باید بیش از تاثیر پذیری محض، تاثیر گذار با وزن بالای تاثیر گذاری باشیم. ما باید به ریشه هایمان تکیه کنیم وببالیم.

یا حق