شناسايي شکستگي هاي منطقه جنوب شهداد با استفاده از سنجش از دور

مقدمه: نمودهاي زمين ريخت شناسي در بخش غربي بلوک لوت در جنوب شهداد، نشان دهنده وجود گسل ها و راندگي هاي فعال مي باشد. برش راستگرد که در منطقه اي وسيع بين زاگرس و مکران توزيع شده سبب گسل خوردگي فعال در ايران مرکزي شده است که منطقه مورد مطالعه نيز بخشي از آن محسوب مي شود.
هدف: شناسايي گسل هاي فعال و تحليل آن ها، تعيين روند عمومي گسل ها و درزهاي مهم موجود در منطقه که شکستگي هاي ناشي از نيروهاي تکتونيکي هستند.
روش بررسي: در اين تحقيق، با استفاده از پردازش داده هاي حسگر ETM⁺ و نقشه توپوگرافي منطقه، تصوير سه بعدي ساختارهاي مذکورو مدل ارتفاع رقومي (DEM) آن ها ساخته شد. پردازش داده هاي ماهواره اي از طريق اعمال فيلتر، يکنواخت سازي، واضح سازي لبه ها، انعکاس توپوگرافيک انجام شده است.
نتايج: مطالعات سنجش از دور، توزيع گسلش فعال در منطقه تحت دگرشکلي را نشان داده است. با توجه به تصاوير ماهواره اي، چنين استنباط مي شود که روند کلي منطقه شمال باختري– جنوب خاوري مي باشد و از روند زاگرس تبعيت مي کند.
نتيجه گيري: به طور کلي ساختارهاي گسلي منطقه در کواترنري پسين فعال بوده و قادر به ايجاد زلزله هاي مخرب در آينده هستند. بيشتر گسل هاي موجود، از نوع معکوس بوده و در برخي از آن ها مولفه امتداد لغز نيز وجود دارد که خود نشانگر تاثير نيروهاي فشاري حاکم بر منطقه مي باشد. نيروي فشاري مذکور ناشي از حرکت صفحه عربستان به سمت فلات ايران بوده و در اثر همين نيرو است که ساختارهاي با روند شمال باختري– جنوب خاوري در منطقه شکل گرفته است.