دخترزیبای کویر

شهدانیوز-مطلب زیربه قلم خانم آزاده لطیف کارُکه درنشریه "استقامت "شماره ۲۲۰یکشنبه ۱۲مهر۱۳۸۸درصفحه ۸ (آخر)منتشرشده است تقدیم خوانندگان وبلاگ می شود .ازتوصیف واقعی ُتاثیرگذار و زیبای ایشان تشکر نموده امیدواریم همچنانکه ایشان نوشته اند دستی به سروروی شهداد"دخترزیبای کویر"کشیده شود .

جادارد از حسن نیت آقای محمدلطیف کار سردبیرمحترم "استقامت "درپرداختن به مسائل وموضوعات "شهداد"نیز قدردانی نماییم .

خوشحال خواهیم شد خوانندگان عزیز نظرات خودرا دراین باره مرقوم فرمایند.

آخرین تصویری که در ذهن من از شهداد مانده است ؛ خیابان عریض و خلوتی است در کادر آینه ی بغل ماشین ، دو سوی کادر را درختان تنومندی پر کرده اند و در میان کادر موتور سوار آفتاب سوخته ای پشت سر ما حرکت می کند و مدام کوچکتر می شود . در هر تلاشش برای افزودن سرعتش می خندد و جای خالی دندانش را نشان می دهد . پشت در خت ها دیوارها ی فرو ریخته ی باغ ها دیده می شود و نخل های تشنه. جاهایی که خیابان اصلی به کوچه ها می رسد مردمی نشسته اند و نگاه های تهی شان را به زمانه و جایی دیگر دوخته اند.

انگار نه انگار که اینجا روزی روزگاری مرکز تمدنی در شرق ایران بوده است. تمدنی که خرابه ها و یادگار هایش در شهداد و مناطق اطرافش بعد از هزاران سال هنوز در مقابل طوفان سهمگین فراموشی مقاومت می کند. از آب انبار و قنات اش گرفته تا قلعه ی شفیع آباد، از کارگاه های باستانی ذوب فلز تا درفش مفرغین اش در موزه ی ایران باستان. انگار نه انگار که در همین نزدیکی زیباترین جاذبه ی کویری نه تنها ایران بلکه جهان جای دارد . انگار نه انگار که روزی حنا و خرما و پرتقالی از اینجا می برده اند که بیا و ببین ! انگار از زمانی که باران از شهداد قهر کرده است مردم نیز با آن نا مهربان شده اند.

کوچکتر که بودم شهداد را با عطر و طعم پرتقال هایش می شناختم ، بزرگتر که شدم کلوت ها را شناختم و دانستم که گرم ترین نقطه ی جهان جایی در نزدیکی شهداد خودمان است اما در آخرین دیدار از شهداد مجذوب زیبایی پنهان این شهر شدم؛ درخت ها ، دیوار های گلی ، سکوت شهری که قرن ها در گرمایی طاقت فرسا زیسته است و کویری که در انتهای شهر آغاز می شود و تا انتهای جهان ادامه دارد . اما زیبایی شهر با غبار فقر ، کم آبی، بی توجهی و نامهربانی پوشانده شده است؛ باید دستی به سرو روی دختر زیبای کویر کشید.